Μνημόνιο Διατροφής και Άσκησης;

«Ξέρεις τι θα έπρεπε να γράφει το πρώτο άρθρο του Μνημονίου; Ότι οι Έλληνες υποχρεούνται να γυμνάζονται και να τρώνε σωστά. Δισεκατομμύρια θα ήταν η εξοικονόμηση χρήματος για το κράτος! Τα στατιστικά στοιχεία για τη διατροφή σε παγκόσμιο επίπεδο δείχνουν ότι οι Έλληνες είναι πρώτοι στην παχυσαρκία. Έχουμε μείωση της κατανάλωσης λιπαρών, ζάχαρης και θερμίδων και όμως η παχυσαρκία έχει αυξηθεί. Τι συμβαίνει λοιπόν;

«Ούτε βλάκες είμαστε, ούτε τεμπέληδες»

«Εκείνη την εποχή βρισκόταν στο αποκορύφωμά του ο διεθνής διασυρμός της Ελλάδας σε όλα τα Μέσα και ειδικά στη Γερμανία. Το να πηγαίνει ένα ελληνικό γραφείο στο Βερολίνο, στο κέντρο της δυσφήμησης για να παραλάβει ένα βραβείο που μέχρι τότε δινόταν μόνο σε γερμανικές εταιρείες και πολυεθνικούς κολοσσούς ήταν το ιδανικό πολιτικό σχόλιο. Είμαστε λοιπόν τα τέρατα της Ευρώπης;

«Όλα μας τα ’παν οι σοφοί και με το παραπάνω»

Καθώς το καράβι έμπαινε στο λιμάνι του Ηρακλείου, την τελευταία φορά που κατέβηκα στην πατρίδα μου την Κρήτη, η ματιά μου έφυγε μακριά αναζητώντας το ψηλότερο σημείο των τειχών εκεί που αναπαύεται ο μεγάλος «καλαμαράς» της Κρήτης, ο Νίκος Καζαντζάκης. Και στο μυαλό ήρθε η χαραγμένη στον τάφο φράση του:

"Δεν ελπίζω τίποτε.
Δεν φοβούμαι τίποτε.
Είμαι λεύτερος."

«Παίρνω ένα ποδήλατο και φεύγω για τ' αδύνατο»

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι o άνθρωπος από άποψη λειτουργίας μοιάζει λιγάκι με το ποδήλατο, όπως διάβασα για πρώτη φορά στα «Ανθρώπινα Συναισθήματα» του Σ. Κίτσιου˙ αν έχει στόχο και πορεία να ακολουθήσει, διατηρεί τη σταθερότητα και την ισορροπία του όσο προχωράει προς το στόχο˙ μόλις σταματήσει αρχίζει να τρέμει.