Από το πρόσφατο ταξίδι μου στα
πάτρια εδάφη, στη Μεσσηνία, επέστρεψα με ένα πολύτιμο αγαθό για το τραπέζι μας˙ ένα βαζάκι βορβούς (βολβούς) τουρσί που τα ‘φτιαξε ο μπάρμπα Νίκος, ο πατέρας
μου, με τα χεράκια του.
Τα μάτια μου γυαλίσανε όταν το
αντίκρυσα στον πάγκο της κουζίνας του. Είχα χρόνια να κατέβω στο χωριό μου
τέτοια εποχή. Έμεινα να κοιτάζω σα χαζή τους μικρούς βορβούς να πλέουν στο
χρυσοπράσινο λαδάκι. Η γευστική αποκάλυψη ήρθε τη στιγμή που έφερα το πηρούνι
στο στόμα και αισθάνθηκα τον τραγανό βορβό να λιώνει απαλά και να αφήνει μια
ελαφρά δόση πικρίσματος να χάνεται και να αναδύεται μέσα στο λάδι, το ξύδι και
το σκορδάκι...
